Vanaf 1960 werkte Verheyen mee aan belangrijke tentoonstellingen van de Zero-groep. Aanvankelijk gesticht door H. Mack, O. Piene en Gunther Uecker in Düsseldorf, waren deze kunstenaars radicaal gekant tegen het Tachisme met zijn bewegende lijnen en zijn nadruk op het onderbewuste. De Zero-groep concentreerde zich op het belang van het licht.

Verheyens monochrome schilderijen zijn weinig tastbaar. Kleur, waartoe hij de betekenis van het schilderen heeft gereduceerd, is losgekoppeld van ruimte en tijd. Kleur is niets anders dan kleur. De leegte is de ruimte waar het essentiële zich ontvouwt, het wordt 'vol-ledig'. In zijn studio leidt het opvangen van het licht en van energie tot contemplatie. Nadat Verheyen naar de provence is verhuisd, voelde hij zich bevrijd waardoor zijn pictorale reflecties op het licht verbreedden.